Bedoeld voor grootse demonstratie 18 maart 2009 om aandacht te genereren voor het lot van de sans papiers.

filmpje voor Sans Papiers in Brussel (Klaas Boelen / Carina Molier):

 Making of (Julia Clever):

foto’s making of, Frans Goddijn

ZORN: a Restructured Documentary from Director Carina Molier.

  ZORN is a recreated episode from the Dutch BNN Network documentary-series and Emmy-nominee  ‘Couscous & Cola’,  about the hurtful conditions in which a Sudanese student is told that he has to leave the country after living and studying in the Netherlands for eight years.
Director Carina Molier takes a new look at these events in a restructured version of the documentary,  poetically filmed by award winning director of photography Maasha Ooms.
In the movie ZORN, a tv-crew prepares for action in front of the gate of a government building.  It gradually becomes clear that the tv-crew is filming a documentary about Amin,  the handsome and proud student originating from Sudan. Amin needs to visit Immigration Services to extend his permit to stay in the country.

When the security guards refuse to allow the camera crew access to the government grounds, the tv-producer secretly wires Amin with microphones before going to his interview,  leaving the crew behind in agony.

The outcome of Amin’s bid for extended stay is overshadowed by a confrontation between all involved parties. The jumble of interests, camera’s, media, security, officers and friends only result in increasing Amin’s desperate loneliness.
ZORN is a political-psychological movie about a refugee seeking asylum, and the question Western men should ask themselves: do ‘clean hands’ still exist?
ZORN focuses on the increasing problems surrounding migration in Europe and observes human behavior in global times.
  ZORN is gebaseerd op een scene uit Couscous & Cola van BNN waarin een Soedanese jongen onder schrijnende omstandigheden te horen krijgt dat hij – na 8 jaar studie en verblijf in Nederland– het land zal moeten verlaten.
Carina Molier laat in een poetisch gefilmde en geherensceneerde versie deze gebeurtenis nogmaals de ruvue passeren.

Een televisieploeg maakt zich voor de slagbomen van een overheidsgebouw klaar voor opnames. Langzaam wordt duidelijk dat het hier gaat om de mooie, trotse, Amin uit Soedan. Als een veiligheidsbeambte de camera’s op het terrein weigert gaat Amin, onzichtbaar gezenderd, alleen naar binnen, de crew in spanning achterlatend.
De teleurstelling die volgt na het bericht over zijn uitwijzing wordt overschaduwd door een confrontatie tussen alle betrokkenen.
De wirwar van belangen, camera’s, mediamensen, veiligheidsbeambten en ambtenaren maken Amin’s lot nog eenzamer.

Een politiek-psychologisch videodocument over een politiek vluchteling in afwachting van zijn asielverzoek en de vraag die de Westerse mens zich zou moeten stellen: Of schone handen nog wel bestaan?

Zorn haakt in op de toenemende problematiek rondom migratie in Europa en observeert het menselijk gedrag in ‘global times’.

Carina Molier werkt in dit filmproject samen met professionele acteurs en jonge theaterstudenten van ITS DNA, die binnen de Internationale Theaterscholing De Nieuw Amsterdam een jaartraject volgen ter vooropleiding op een kunstvakopleiding.
Credits
concept en regie: Carina Molier
spel: Judith Bovenberg, Lotte Proot, Corinne van Egeraat, Michiel van Zuijlen, Pieter Smit, Frans Goddijn, Akwasi Ansah, Mandela WeeWee, Cosmino Ricatto, Charlene Ellis, Kiki Rosingh, Fakherdin Sabbab, Dito Marlin en Genelva Lo-Kioeng-Shioe
camera: Maasja Ooms, Minou Bosua en Stephan Janssen
montage: Axel Skovdal Roelofs
geluid: Maria Mok
opnameleiding: Kai Westendorp
soundbijdrage: Henk Bakker en Lucas Schlichter.
Met dank aan: Drive Yourself, de Katbath Vastgoedbescherming, Legerdump Amsterdam, Menno Westendorp, Bifo, Kees Brouwer en alle vrijwilligers
Zorn is een Frascati productie en wordt mede mogelijk gemaakt door VSBfonds, Amsterdams Fonds voor de Kunst, de Van Bijleveltstichting, Nederlands Fonds voor de Film en Rob Polak
Zou de woede, die de godin moet helpen te bezingen, zelf niet van hoger orde zijn, dan zou alleen de gedachte haar aan te roepen blasfemie betekenen. Alleen omdat het hier om een woede gaat die van bovenaf wordt ingegeven, is het geoorloofd de goden in de hartstochtelijke affaires van de mensen te betrekken. Wie onder dergelijke voorwaarden de woede bezingt, huldigt een kracht die de mensen uit de vegetatieve bekrompenheid bevrijdt en onder een hoge kijklustige hemel plaatst. (Peter Sloterdijk)

Een halucinerende voorstelling over drugsgebruik in de jaren negentig, gebaseerd op interviews met gebruikers van ketamine, xtc, heroine etc, teksten van Simon Vinkenoog en de theorieen van Terence McKenna.

Spel: Arie de Mol, Gusta Geleijnse, Kathenka Woudenberg, Pieter Smit. Decor: Pieter Smit. Video en lichtontwerp: Hans Visser. Dramaturgie: Mart-Jan Zeegers en Liet Lenshoek. Regie: Carina Molier. Producent: Nestheaters.

Voorstelling over de week waarin Godfried Bomans op Rottemerplaat verbleef. Spel: Arie de Mol, Kees Hartveld. Regie: Carina Molier. Producent: WG-theater.

Hostesses: Claire Leenaers, Ingrid wender, Minou Boshua, Karin Elich, Romana Vrede, Lotte Proot, Anke Boerstra e.a. Video: Roger Muskee. Camera: Minou Boshua, Bifo e.a. Redactie: Michiel van Zuylen. Productie: Bas Steenstra. Co-productiepartners: Productiehuis Rotterdamse Schouwburg en Toneelgroep Amsterdam. Regie: Carina Molier