Chelsea Girl (1997)
foto’s: Bifo, Jaap Vrenegoor en Pieter Smit.
Chelsea Girl, een theatraal popconcert, gebaseerd op leven en werk van (Velvet Underground)zangeres Nico.
Mooi portret van cultster Nico’s diepe levenspijn.
Na afloop van Chelsea Girl zou je meteen weer opnieuw willen beginnen, want je hebt lang niet alles gezien. Je hebt het meegemaakt, je bent er door aangeraakt maar je beseft amper op wat voor reis je eigenlijk bent meegenomen. Net als eerdere voorstellingen van Carina Molier bestaat deze theaterproduktie uit een ogenschijnlijk losse verzameling teksten, videobeelden, gspeelde scenes en flarden muziek. Onder het ruwgemonteerde oppervlak ligt een verhaal dat de toeschouwer ongemerkt meeneemt. Dat verhaal gaat over Nico, de legendarische zangeres van de Velvet Underground. (…..) Nico’s persoonlijke leven en haar rol als popzangeres vielen volledig samen. Haar sombere nihilistische voorkomen was geen kil berekenende pose maar een poging om uiting te geven aan de diepzwarte levenspijn die het voormalige Duitse fotomodel met zich meedroeg. (…..) Bij Chelsea Girl weet Molier het publiek mee te nemen in de wereld van Nico, zonder dat haar geheimen worden prijsgegeven. We zien de popzangeres niet in haar huiskamer. Ze staat hier op de werkvloer, temidden van de band van Dolf Planteijdt, die de muziek voor de voorstelling componeerde. De microfoons, lampen, camera’s en afspeelapparatuur die bij Molier meestal deel uitmaken van een artificieel decor zijn in deze studio vanzelfsprekend. Een groot projectiescherm toont een doorlopende zwart-wit film, een geraffineerde mix van originele beelden van Nico en ter plekke gefilmde toneelscenes. (……) Kathenka Woudenberg als Nico is de enige vrouw tussen de jongens van de band (muzikanten, acteurs en decorontwerper/cameraman Pieter Smit), Ze is zwijgzaam en in zichzelf gekeerd, soms tijden bewegingloos, en toch staat ze voortdurend in het centrum van de aandacht. ‘Wij zijn de planeten die ronddraaien om haar maan’ zegt acteur Remco Trams, die Nico’s manager speelt. Precies zo draait de voorstelling om de popzangeres heen. je hoort de anderen over haar praten en kijkt met de blik van die anderen naar Nico. Eerst zijn dat de mannen die met haar samenwerken, later kijk je steeds meer met de blik van haar zoon Ari, gespeeld door Juda Goslinga. Over Nico’s zware jeugd kom je nauwelijks iets te weten, over Ari’s jeugd steeds meer, en zo gaat de voorstelling uiteindelijk om Nico’s muzikale en persoonlijke erfenis. Marijn van der Jagt, Volkskrant.
Spel: Kathenka Woudenberg, Remco Trams en Juda Goslinga. Muziek en spel: Henk Bakker, Alan Purves, Lukas Simonis, Maarten Veldhuis, Dolf Planteijdt. Compositie muziek: Dolf Planteijdt. Decor en spel: Pieter Smit. Podium- en lichtontwerp: Hans Visser. Dramaturgie: Liet Lenshoek. Regie: Carina Molier. Een coproductie van Nesthaters en Paradiso. Chelsea Girl werd gespeeld op diverse theater- en poppodia.
Posted in Chelsea Girl on November 9th, 2007 by carina | |